زاویه دید در داستان

ریال

کتاب «زاويه ديد در داستان» اثر جمال ميرصادقی به خواننده شناختی نسبی از شيوه‌های نقل داستان می دهد، لذت خواندن داستان‌های متنوع و گوناگون را نيز همراهش می آورد.

در بخشی از اين کتاب می خوانيد:

زاويه‌ي ديد، نظرگاه، ديدگاه يا کانون روايت، نمايش‌دهنده‌ی شيوه‌ای است که نويسنده به ياری آن حال و هوا، وضعيت و موقعيت‌های شخصيت‌ها، گفتگوها، حادثه‌ها و عناصر ديگری که داستان به وجود می آورد را به خواننده ارائه می دهد و در واقع رابطه‌ی نويسنده با داستان را به نمايش مي‌گذارد. زاويه ديد محدوديت‌هايي دارد که آن را هميشه نمي‌توان به کار گرفت، ازجمله‌ي آن‌ها اين است که شخصيت داستان فقط مي‌تواند از احساسات و افکار خود صحبت کند و از تشريح عقايد و عواطف شخصيت‌های ديگر عاجز است. در ضمن فقط می تواند از درون خويش به بيرون نگاه کند و ممکن نيست احساس شخصيت‌های ديگر را نسبت به خودش بداند. ديگر اينکه شخصيت‌پردازی راوی داستان با اشکال صورت می گيرد؛ يعني راوی نمی تواند از خصوصيات مثبتش حرف بزند. بااين‌حال مبالغه نيست اگر بگوييم هر داستان زاويه‌ی ديد خود را می طلبد. شناخت بيشتر انواع زاويه‌ی ديد به نويسنده امکان می دهد از خلاقيت خود بيشتر بهره بگيرد و به نيازهای خواننده نيز بهتر جواب بدهد.

در انبار موجود نمی باشد