مهر مه‌رویان

750,000 ریال

نشسته بود میان حیاط، روی تخت چوبی زیر درختان نارنج، کمی آن‌طرف‌تر از حوض آبی. موهای سیاهش را بافته بود. پیراهنش گل‌دار بود؛ گل‌های بهاری صورتی با برگ‌های سبز… میان انگشتانش انار سرخ بزرگی را می‌فشرد و دل‌خون می‌کرد؛ درست مثل دل من!

قناری زرد در قفس سفیدش آویزان به شاخه‌ی بالای سرش چهچهه می‌زد. انگار در وصف زیبایی او می‌خواند.

چشم‌های درشت سیاهش به ناکجا خیره بود. میان آن همه زیبایی، میان گلدان‌های شمعدانی، درختان سرسبز، فرش‌های دست‌بافت، کنار سینی مسی پر از انار سرخ‌تر از سرخ. او انگار ملکه‌ی زیبایی‌ها بود… اصیل، دلربا و دست نیافتنی!

و زندگی من از همان‌جا شروع شد… میان همان نگاه مات و سرخی انار.